czy można żyć bez tego wszystkiego?
czy można z twarzą wyjść z potoku łez?
czy można być bezdusznym na to wołanie?
czy można...
już nie wymagać jak to oszukane dziecko
nie wierzyć w powrót euforii
nie snuć już tak dalece planów
czy można już... nie czekać
czy można nadać sercu normy rytm
czy można się już nie rozpływać w uwielbieniu
można tak przestać wyobraźnią pracować?
czy nie można już pytać i pytanym bywać?
reakcji oczekiwać, jednocześnie do sedna sprawy docierać
do cholery jasnej czy nie można już kochać?
nie można!
ona nie chce już kochać
zapomnieć wystarczy- nie wolno!
przecież to jak niebo z piekłem walczy
ona zrobi wszystko
bezczelnym krokiem zdepta miłość
by nie wchodzić już do tego
by nie czuć już tę niegodziwość