Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

uśpienie

gustawa

anita
anita
18 lipca 2015·1 min czytania

Wiedziała, kochał ją od lat.

Razem przeżyli życia szmat.

Był dla niej cieniem,

kiedyś spełnieniem.

Niekiedy nie przeczuciem.

 

W pustym pokoju

otwarte miała drzwi.

A on?

On udawał, że właśnie śpi.

anita

Napisane przez

anita

Oceń utwór

Przeciętne

3.00 na 6 (1 ocena)

Komentarze

, aby skomentować

Mała Szara
Mała Szara·23 października 2015

Czytam ten wiersz, a także komentarze i może nie umiem szukać, ale pustych słów nie dostrzegam. Tego nie można czytać jak książkę, bo wtedy całość wydaje się być nielogicznym ciągiem. Na to nie można "rzucić okiem". Aż się prosi, żeby to zinterpretować, jednak utwór jest za krótki. Szkoda troszkę, bo sporo myśli się po głowie tłucze (przynajmniej u mnie). Forma faktycznie znajoma, pierwsze co mi przyszło na myśl to "Wieża Babel" Szymborskiej, nie do końca wiem dlaczego.

anita
anita·22 lipca 2015

jak mam rozumieć "dziwnie znajoma forma? dziękuję za ocenę

Dorota Surdej
Dorota Surdej·20 lipca 2015

Dziwnie znajoma forma, ale jakby pełna pustych słów.