Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Victoria

gymonn
gymonn
19 sierpnia 2010·1 min czytania

Victoria

Na starym rynku każdy typ ja znał,
bo każdy mógł ją choć na chwilę mieć
krzyki i jęki, pozy spoconych ciał
-to wszystko czego, mogłeś od niej chcieć

Nikt z nas nie wiedział jak na imię ma
wszyscy wołali do niej per Victoria
z czasem to był jej rozpoznawalny znak,
to piękne imię,
Znaczące imię,
choć tak codzienna historia…

Nie wiem czemu nie przywiązywała się do ludzi,
nigdy nie pytała klientów o imię
wychodziła szybko, cicho by nie zbudzić
byłeś jednym z wielu, którzy zasypiali przy niej

Rodzice tłumaczyli dzieciom że była aktorką,
która potrafi zagrać miłość i spełnienie,
lecz ona byłateż animą błądzącą
instynktownym pożądaniem, nieświadomym pragnieniem

I zawsze, kiedy ty czułeś się wyższy,
robiłeś z nią co chciałeś, byłeś jej Panem
ona myślała jak twe życie zniszczyć,
w pomiętej koszuli odchodziła nad ranem..

Victoria-tak piękne imię,
Znaczące imię,
a tak codzienna historia…




gymonn

Napisane przez

gymonn

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.