Stoi od stu lat i nadal nie wie, czy jest budowlą, czy wyrzutem któregoś z dawnych architektów. Patrzę na nią z tramwaju i myślę, że tak właśnie wyglądają ludzie po pięćdziesiątce: zbudowani z pożytecznego powodu, dawno przekroczonego, ale zbyt trwali, żeby ktoś miał odwagę ich rozebrać.