Zostawić ciepły dom

pachnący słodkim kolorem mandarynek

zawsze bliskie dłonie

co kołysały nieporadne istnienie

uśmiechniętą fotografię

kilka prędkich listów

i odejść od jednej tylko róży

by zamieszkać w zaciasnym ogrodzie

uciec od znajomych kształtów

by stać się ich dobrym ojcem

i minąć łzę tęsknoty

co wzruszeniem kaleczy wspomnienie

I jeszcze

nie kochać kochanego

by kochać naprawdę

w miękkim grobowcu serca

pochować doczesność nieobcych gestów

Trzeba wszystko zostawić

by otrzymać wszystko