Wypływamy w morze Eurydyko

Pod prąd ,pod burzan czarnych włosów

Kołysze się kołyska twoich oczu

Tam w tej ciszy Orfeusza

Ktoś nazywa księżyc-bogiem

Tam w tej trawie, ziemi barwie

Ktoś zamyka obraz widza

 

Wypływamy w morze Eurydyko

Człowiek mnie zaklina, oplątuje myśli

Przecież wiesz, Orfeusz płacze

Już nawet w cytrze zamarły palce

Zanurzeni w zmysłach

Pogubieni w listach

A może w masztach

Na obcych statkach

Czekamy siebie, powolnej burzy

 

To nie jest bajka Eurydyko

Nam nowe kamienie z palców wyrosły

I białe diamenty z powiek się sypią

To przecież dźwięk, dźwięk może

Nie

To tylko

Dementia 

   Wergiliusza