Nie wiem, co robić mam.
Nikt nie pomoże mi, jestem w tym sam.
Zwykłe odczucie codzienności - to takie normalne.
Najboleśniejsze.. Aż absurdalne.

Zwykła rutyna. Dzień dobry i do widzenia.

Tylu ludzi dookoła, każdy jest zajęty sobą.
I gdy płaczesz, wytrą podłogę Tobą.
Nie ma już współczucia i ludzkiego zrozumienia.
Człowiek zniszczył świat, świat zniszczył człowieka.

Nie podadzą ręki, nie wyciągną dłoni.
Dziwić się, że śmierć za młodymi goni.