za moim oknem pada deszcz
krople spływają szybko z szyb
wiatr bardzo glośno dmie
a ja śpię...
przyroda chce obudzić mnie
Bóg ciągle puka w moje okno
łzy od parapetu odbijają się
a ja nadal śpię...
nadejdzie jednak chwila ta
gdy ja otworzę wreszcie oczy
wstanę i będę chciała żyć...
"...za późno..."-powie głos mi obcy...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
apolino
Oceń utwór
Dobre
3.50 na 6 (2 oceny)
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.