Bursztynowy odcień twoich oczu
przemyka pośród spojrzeń,
jak cudny promyk słońca
pomiędzy gałązkami
i wabi swoim pięknem,
jak róży kwiat w ogrodzie,
i rzuca na mnie urok,
i wciąż mnie onieśmiela.
Aksamitny tembr twojego głosu
przemyka pośród słów,
jak cudny dźwięk klarnetu
pomiędzy fagotami
i wabi swoim pięknem,
jak wody szum w kaskadzie,
i rzuca na mnie urok,
i wciąż mnie onieśmiela.
Gliwice 12.04.2010 r.
