Znowu piszę o niczym
Bo o czymś nie potrafię ,

Znowu ktoś powie
Że marnuje papier.

Zmyślam i kłamię
Wzorem mym ludzie,

Co sprzedali prawdę 
W imię swych uciech.

W tym świecie złudzeń 
Gdzie Bóg nic nie znaczy,

Gdzie jest zmyślony
W ludzkiej wyobraźni .

Gdzie dochodzi 
do zwaśni i zbrodni,

A widzące to oczy 
Spadają na chodnik.

W świecie opanowanym
Przez ludzką chciwość ,

Trzeba żyć godnie
Jakby nie było .

Sceny na żywo 
Jak wycięte z filmów ,

Ludzkie marionetki 
Scenariusz pod widzów .

Czasem da się dostrzec
Kto ma tą kontrolę,

I przez kogo
Każdy jest aktorem.

Jednak ta większość 
Prostych, szarych osób ,

Jak Charlie Chaplin 
Woli nie używać głosu .