A kiedy noc przychodzi
I przytulam się do niej
Gwiazdy szepczą me imię
Swymi perlistymi głosami.
Cienie tańczą nieprzerwanie
Drgają w rytm mego oddechu,
Księżyc czule obejmuje
Niczym Ojciec swoje dziecię.
Cienka strużka po policzku
Spływa – nagły ruch
I już jej nie ma
Nic się nie zmarnuje
Krew to życie
Więc pij ją do ostatniej kropli!

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Succubus
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.