„Zwykły cud"

Nieubrane jeszcze w słowo,
w dobrych myślach nie nazwane,
wielkie ciepło przyszło z Tobą,
wielkie dobro nieprzebrane.

Co rozświetla wszystkie mroki,
co nadziei daje żyć,
co pozwala stawiać kroki,
by powoli lepszym być.

W swej nieustalonej treści,
w jeszcze formie niestworzonej,
niesie tylko dobre wieści,
chęci życia nieskończone.

I rozświetla wszystkie mroki
I nadziei daje żyć
I pozwala stawiać kroki,
by powoli lepszym być.

Ta nieoceniona siła,
co przegania wszystkie złości,
nazywana wszystkim była,
a to zwykły cud miłości.

Co rozświetla wszystkie mroki,
co nadziei daje żyć,
co pozwala stawiać kroki,
by powoli lepszym być.