Krótkie jest życie,
ledwo blask jego zalśni
zgaszone zostaje przez mrok
niczym spadająca gwiazda.
 

Pośród dni długich 
i nocy samotnych,
ciągle i wciąż na nowo 
ten blask promienny wspominam.
 

Brakuje znów w domu
głośnych śmiechów ludzi,
Pozostał tylko cichy
sygnał w twoim telefonie.
 

Nim słońce po nocy wzejdzie ponownie
łez miliony spłyną po mojej twarzy,
bo serce w żalu bije wolno
nie chcąc pozwolić spotkać Cię znów...