Kupiłbym Ci róże lub różę

tak piękną,

jak Ty

lecz nie zrobię tego, gdyż lubią więdnąć.

Czekoladek nie kupię też

albowiem nie są trwałe,

więc napiszę ten wiersz

bo najtrwalsze jest wyznanie.

Jak biec, kiedy pragniesz stać

by zatrzymać moment,

ulotny jak jesienny wiatr

i piękny jak skowronek ?

Spójrz

przesypuje się złocisty piach w klepsydrze,

niby wiem, że nie mam czasu

choć nie śpieszno mi nigdzie.

Moment w którym Cię poznałem

zapamiętam na wieczność,

śniłbym o Tobie

gdyby nie moja bezsenność.

Wybacz mi to skrajne zakochanie

taki jestem,

jak żyć mam to dla Ciebie

bo gdy nie kocham, to cierpię.