Wiersze
`biały poemat`rozrastam się, mieniąc się, tu i teraz, wzdłuż i wszerz, od korzenia po koronę wzrastam poczuj, to z wnętrza krainy w naturalnym stanie a strach bliższy nam, niż nagi, senny taniec...
3.830

Aby być sobą, aby tworzyć
rozrastam się, mieniąc się, tu i teraz, wzdłuż i wszerz, od korzenia po koronę wzrastam poczuj, to z wnętrza krainy w naturalnym stanie a strach bliższy nam, niż nagi, senny taniec...
jak wschód ubiera niejasność tak kurz pokrywa mnie miasto życie dzieje się naturalnie umiera w nas kłamstwo śladowe już ilości dzielą by odnaleźć się i się obrzucić z wyrzutem...