Boję się, tak bardz Miłości z serca Twego Boję się, aż do bólu Rozstań i na czas powrotów A jednak płaczę w osamotnieniu Umieram na opustoszałym ołtarzu Ekscytuję się dotykiem...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
sorg
Przysypany okruchami życia Uwalniam dłonie skrępowane czasem Wewnętrznie dławiąc niepokój pragnienia Zaschniętymi ustami czerpiąc nadmiar Paroksyzmu bólu z serca Twego Oczyma...
Tak wiele mi powiedziałaś milcząc Pokazywałaś barwnych obrazów tajemnice Znając odcień czerni jedynie Rękami wskazałaś kierunki życia okaleczoną będąc Słowami zobrazowałaś wrogów...
W ostatnich godzinach tej podróży Spektrum błękitu dostrzegam, gdy Z ciszy wyrwie mój byt, niczym Szpon śmierci, dzwon prawdy ku Chwale skostniałej pogromczyni dnia Na ołtarzu, u...
Okaleczona dusza krzyczy w misterium potępienia rozszarpując mezalians narodzin me ciało krwawi w akcie zgonu rozprzestrzeniając czerniejącą wizję destrukcji Opętany traumatyzmem...
Słowo, które pozostało wkomponowane w kolor Nocy głos, który zanikł w krysztale kamiennego posągu oddech, porwany wiatrem do niebios, by nie powrócić to ja byłem, tylko echem w...
Rozgrzebując prochów Mych strach, w uścisku Dłoni ciepłej chwyć Serca mego pył Do twarzy przyłóż Zimnych ust smak Gdy w ramion cieple Twych, trupi wzdrygnie Się lęk Odłóż kwiatów...