W codzienności smutku łzach,
Potokiem niesmaku żalu i nienawiści,
W ciemności zdarzeń świadeku morderstwa,
W pełnym obrazie mórz nie przebytych.

Rozległa się cisza smutku,
Śmiechem szaleńca wysłane powietrze,
Trup pod drzewem leży nie zmiernie,
Od czasu, kiedy się zaśmiał, ostatni raz.

Cisza w żyłąch płynie,
Ciszą myśli zapełnione,
Cisza, cisza, tylko cisza przyjacielem...