Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Depresja

115263317890055148143

Adam
Adam
3 grudnia 2016·1 min czytania

Czerwone słonce zachodzi powoli

Ciemnosc otacza swiat ogromny

Blask oczu juz nie boli

Krzyk nocy rozdziera potworny

 

Zmroku oblicze na niebie

Miedzy chmurami widnieje

I wbija wzrok w ciebie

By wyrwac ostatnia nadzieje

 

Juz ciemnosc bezgraniczna nastała

Pełnia nocy na ziemi króluje

Ciemna Dama wrota rozwarła

I armie demonów buduje

 

Swiatelko dusz jak gwiazdy na niebie

Pograżone w ciemnosci glębokiej

Rzucaja sie jak z wieży wysokiej

W otchłan drugiego siebie

 

Nadzieji blizna wyryta

Na policzku zycia głeboko

Z bolem na twarzy pyta

Czy warto bylo to…i po co?

 

Demony ciemnej Damy

Łapią dusze swietliste

By w ciemnosci odchłani

Zgasic tą nadzieji iskre

 

Adam

Napisane przez

Adam

Oceń utwór

Przeciętne

2.67 na 6 (3 oceny)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.