Upadły anioł zakochany

W łeb wzięły, więc szatańskie plany

Na żer wystawił swą mroczną duszę

I przestał grzeszyć animuszem

 

Cierpienie wieczne miast zadawać

Bukiety ze słów począł układać

Ulotne zaczął gonić chwile

Przestał był diabłem zaczął motylem

 

Strącone w przepaść skrzydła odszukał

Ze szczęścia kopytami stukał

Odrzucił wieczne potępienie

Zaczęło dręczyć go sumienie

 

Radość w tęsknocie wnet odnalazł

Grzechy odrzucił jak zbędny balast

Zaczął dobrym być dla ludzi

I zaraz potem się obudził