Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Do S. (LXIV)

Agnieszka88

Agnieszka
Agnieszka
25 marca 2013·1 min czytania

 

Kiedy w tym samym miejscu o jednej godzinie

Przyjdzie nam się znajdować – czyż to jest spotkanie?!

Kiedy afekt do Ciebie w dwa lata nie minie,

Wszędzie twarz widzę Twoją – czyż to zakochanie?!

 

Kiedy poranka blaskiem jasnym obudzona

Złoszczę się, że rozpłynął się sen tak znienacka,

Kiedy Imaginację chcę chwycić w ramiona,

A ona tylko postać Twą ma – to wariacja?!

 

Kiedy ucieka szybko, we mgle się rozpływa

Ta mara niepochwytna, by wracać pomału,

Kiedy już serce wszystkich tajemnic nie skrywa,

Czemu nie można zdobyć swego Ideału?

 

Kiedy masz to, co inni posiadać by chcieli -

Pióro zaczarowane, co różną ma cenę,

Kiedy nad głową jasność roztoczą Anieli,

Cóż sens ma bez Ciebie? – Nic. Ja tego nie zmienię.

                                   14 IV 206r.

 

Agnieszka

Napisane przez

Agnieszka

autorka 2 tomików poetyckich: "Okruchy poezji", "Wiara Nadzieja Miłość" Od lat pisze wiersze oraz teksty piosenek (wydane w cyklu "Nasze Piosenki", muzykę komponuje Marek Dera, śpiewa Anna Kędzia i inni) Magistrantka Uniwesytetu Wrocawskiego, obecnie mieszka i pracuje w Belgii...

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.