Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Do S. (LXXVIII)

Agnieszka88

Agnieszka
Agnieszka
25 marca 2013·1 min czytania

Spotkany po raz pierwszy, od wieków mi znany

Wspaniały jak nikt inny – mój piękny, de ja vue

Bóstwo me cudne, anioł, Apollo kochany,

Co sercem mym zawładnął i nocą mi się śni...

 

Ja w sercu obraz noszę Twojego oblicza,

Co szczęściem me źrenice napełnia w każdy dzień;

Istoto ponadziemska, istoto zwodnicza

Spod Twego panowania czy Ty uwolnisz mnie?...

 

Tyś duszę olśnił moją, nie pragnąc nic w zamian,

Tyś serce zabrał moje nie dając w zamian nic;

Dlaczegóż Cię spotkałam, czemu pokochałam

 

Czyż po to, aby cierpieć aż po kres swoich dni?

Tyś godzien uwielbienia, godzien podziwiania,

Lecz szczęścia znać nie może, kto serce odda Ci!

                                   8 XI 2006r.

Agnieszka

Napisane przez

Agnieszka

autorka 2 tomików poetyckich: "Okruchy poezji", "Wiara Nadzieja Miłość" Od lat pisze wiersze oraz teksty piosenek (wydane w cyklu "Nasze Piosenki", muzykę komponuje Marek Dera, śpiewa Anna Kędzia i inni) Magistrantka Uniwesytetu Wrocawskiego, obecnie mieszka i pracuje w Belgii...

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.