Z błękitnych miękkości strącona
Na wieczne wygnanie skazana
Z krwawiącym sercem idę przez świat.
Gorący piasek drwin i obelg rani me stopy.
Lodowaty deszcz kpin i złorzeczeń
Obmywa me łzy złości
Chłód przenika me ciało
Mrozi najgorętsze niegdyś miejsca.
Ale ja idę dalej :
Dumna, silna w swym cierpieniu
Idę dalej, ja: opuszczona,
Wygnana, samotna i uparta.
Idę: ja - EWA

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Succubus
Oceń utwór
Bardzo słabe
1.00 na 6 (1 ocena)
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.