jest taki dzien.

przepiekny, niemrawy.

nieumiejetny choc rzwawy, wciaz rzwawy.

nie stroni od jutra.

pokrywa sie latem.

udaje codziennosc by spotkac sie z czatem.

dokad zdaza,

gdy poci sie w nicosc opatulony?

gdzie sie schronil

gdy nikt go nie slucha, nie broni?

a wiatr go do tanca porywa.

niczym przewiewna mogila.