wyobraź sobie,
że wina posępnych
kruków śni o nocy,
spojrzenie cieszy się
nieuniknione nieszczęście płacze
poczucie winy widzi zbrodnię
ból ponurej ciemności
nieznośnym głodem
a płomień pragnie tracić noc
wyklęta krew zemsty musi płonąć
to ból zwodniczej kary
umiera wspomnienie
widzę, jak porażka widzi
zapomniane nieszczęście
jak szatan
bezpowrotnie kłamie
oto często traci los czeluść
pluje na słońce
szybko płonie tęsknota pustki
cierpi
Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
MAREK BASENDOWSKI
Oceń utwór
Wyjątkowe
5.60 na 6 (5 ocen)
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.