Niewiele stworzyć mogę słów

Co w strofy złożą się godziwe

Niewiele mogę podjąć prób

Zapisu tego co wiecznie żywe

 

Nie dla mnie szczyty niedościgłe

Tronów Parnasu nogi złóte

Ani w pamięci ludzi nikłej

Zostanie choć na jedną dobę

 

Nie takie skrzydła otrzymałam

By nimi przebić wszelkie sfery

Lecz takie by do swego Pana

Trafić gdy zgubię wszystkie stery

 

I by po drodze na ich puchu

Dźwignąć i przewieźć także kogoś

Kto utrudzony padł na duchu

A jedną ze mną zdąża drogą

 

I jeśli w takich skrzydeł blasku

Wiersz mój zabłyśnie Ci nadzieją

Dziękuj że Bóg dał Ci tę łaskę

Tego co piękne zrozumienia