Silna i zarazem bezbronna
Pewna i zagubiona
Mocna i delikatna
Silna i krucha
Piękna i niewidząca tego

Ona

W zaduchu życia
dusi ją własne pragnienie Miłości
Ludzkie słowa gesty ją
Ranią

Bo jest jak My
Czuje
Widzi
Słyszy
Płacze
Tęskni

Ona

Boska diabelnie
Diabelska bosko
Nie żałując niczego
do przodu biegnie

Choć nikt jej nie ściga
Biegną za nią inni
Nie widzi ich choć czuje
ciepło czyichś myśli

Ona
w kruchości swej wspaniała
w sile swej nieposkromiona
w nieokiełznaniu swym piękna.