Umierasz codziennie

w swym własnym zeszycie

i bawisz się słowem,

i bawisz się życiem

 

Zmieniasz gałki oczne,

stajesz się innym obserwatorem swiata

Skoczne

łaskoczą cię uczucia

Nazywasz myśli niepodległym tuszem

polskim,

naszym.

 

Na koniec wyciskasz ostatnie rymy,

jak cytrynę na sok wersy przerabiasz

I myśli..

Wytryskają poezją

 

I tak, gdy przyjdzie czas

i weny opęta cię nić

zaczynasz od nowa,

tak jakby...

śnić