Wspomnienia obrazem jej twarzy wracają

 

Niewoląc Twą duszę zapomnieć nie dają.

 

Pytanie wciąż pali i myśli Twe drąży.

 

Jak wrócić zostając, nie uciec i zdążyć?

 

 

 

Wtulona w samotność, tęsknotą głaskana

 

Pragnieniem miłości na szkle zapisana

 

Rozpalić iskierki, bliskości prawdziwej

 

Miłości oddanej, nadziei wciąż żywej

 

 

 

Zapomnieć zdradę, kosztować spełnienie

 

Bogactwem jedności, czułości strumieniem

 

Odnaleźć się w sobie, w nim się zagubić

 

Nie upaść czekaniem, kochając polubić