"Przychodzą i odchodzą
myśląc , że ciągle jest pusto!
Gdyby spostrzegli żar uczuć,
mogliby uraczyć szczęściem.
Nie łatwo jednak zostać
spojrzeć prawdzie w oczy
dostrzec mały szczegół,
który wszystkich zauroczy.
Pomijając sens mego istnienia
drążą we mnie ranę nie do zamydlenia.
Nawet nie chcą spojrzeć
ni uraczyć słowem, gestem .
Mogliby tak zostań
myjąc ręce deszczem."

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Dorota
Oceń utwór
Przeciętne
2.67 na 6 (3 oceny)
Komentarze
, aby skomentować