najpiękniejszą częścią mowy jest rzeczownik, bo można go wziąć za rękę. przymiotnik natychmiast chce coś udowodnić. czasownik wypada z kuchni z niedokończonym gestem. przyimek udaje, że nie istnieje, i wszystko trzyma w ukryciu. a rzeczownik po prostu jest. stół. matka. deszcz. każdy z nich wystarczy na jeden dzień, na jedno życie, na jeden wiersz.