Wiersze
1. Deszcz. 2. Deszcz, który pamięta, że był kiedyś chmurą, przedtem morzem, a jeszcze wcześniej — czyjąś łzą uratowaną od zapomnienia. 3. Deszcz? Po prostu niebo nauczyło się pisać...
000

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Przeglądaj wszystkie utwory oznaczone tagiem "forma"
1. Deszcz. 2. Deszcz, który pamięta, że był kiedyś chmurą, przedtem morzem, a jeszcze wcześniej — czyjąś łzą uratowaną od zapomnienia. 3. Deszcz? Po prostu niebo nauczyło się pisać...
najpiękniejszą częścią mowy jest rzeczownik, bo można go wziąć za rękę. przymiotnik natychmiast chce coś udowodnić. czasownik wypada z kuchni z niedokończonym gestem. przyimek...
saudade — to nie tęsknota, to tęsknota, która się przyzwyczaiła. hygge — to nie przytulność, to przytulność umówiona na wtorek. polskie „no” — to nie zgoda, to cała konferencja...