atłasy litanii niewysłuchanych

rozkładam u Twoich stóp

abyś bezpiecznie błądziła

w gąszczu ramion moich

Dywany czerwone od krwi wrzenia

na Twojej drodze rozwijam

by ścieżki wiadome - krwią choćby

czerwono w kalendarzu znaczyć

Jak płatki róż wstydem rumianych

rozrzucam jasne oblicza

niewysłowionych imaginacji

pod Twoje nogi

by mogły choć przez chwilę

umierać najpiękniej...