Niebo spłynęło posoką zdrady,
dokoła leżą ofiary Jej ust.
Do stóp padają kolejne truchła,
chlapiąc swym żalem na ostrze słów.

Wzrok – chociaż bystry
zamglony przez gorycz
palącą od wewnątrz od dawna już.

I próżno w Niej szukać choć cienia litości;
dziś przyszła zebrać
kolejny łan Dusz