Otwieram usta
Niczym nieskończony absolut wypływa potok słów
Przez nie się przedzieram prostą drogą, wzdłuż
Podbita bogactwem pustka

Ręce na różne strony się wyginają
Wiążące myśli, one coś tworzą
Z gałęzi setki koron
Chwila,słuchaj, one wymieniają

Rodzi się apogeum
Być może to senny tyran morderca
Krok za krokiem we mgle eteru

Słowa się kłócą przyjacielu
Antyczny dylemat
Jeśliś ty mordercą tyranem zatraconym w biegu.

 

-AstridLarsson