miłość gdzieś wędruje ścieżką sobie znaną

 

 

 

miłość zapomniała jak jest być kochaną

 

 

 

człap,człap,człapie ciężko całkiem zniechęcona

 

 

 

wypatruje czasem czy nie ma ogona

 

 

 

tylko blade oczy wlepia ciągle w nicość

 

 

 

na się się poboczy,nie prosi o litość

 

 

 

ledwie łza jej sucha,spod zmęczonych powiek

 

 

 

kapnie...a nie spadnie

 

 

 

           miłość to nie człowiek

 

 

 

jest tuż obok ciebie,jesteście ze sobą

 

 

 

serce trwa w potrzebie...lecz jak okruch lodu

 

 

 

tak noga za nogą

 

 

 

nic już nie zachwyca

 

nie szuka nikogo    

 

 

 

 

 

 

Miłość Wędrownica