Mgła życia zasnuła mi oczy,
Nie wiem już dokąd mam iść,
Z północy powiał chłodny wiatr,
Z drzewa ostatni spadł liść.

Nawet gwiazdy przybladły,
Nie świecą tak jasno już,
Pożółkły też stare zdjecia,
Na przedmiotach osiadł kurz.

Mój statek jak mała łupina,
Miota się pośród fal,
Niczym samotny żeglarz,
Płynę w bezkresną dal.