I boję się pisać
i myśleć
zgadywać
wychodząc na spacer donikąd
rozwijam skrzydła
by zgodnie z prawami fizyki
bezwładnie runąć w dół.

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
I boję się pisać
i myśleć
zgadywać
wychodząc na spacer donikąd
rozwijam skrzydła
by zgodnie z prawami fizyki
bezwładnie runąć w dół.
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
boję się tego co mam pod powiekami boję się tego co mam pod lewą piersią boję się tego co mną kieruje w dokonywaniu zła boję się tego co utzymuje mnie w stanie nieważkości boję się...
boję się jutra życia ukrytego w słowach twoich kryształowych oczu i ciszy wiatru... boję się! i po życiu chodzę jak po lśniącej podłodze w miękich kapciach by nie stukać powagą...