Powrócił do żywych, powrócił do ludzi,
choć jego osoba agresję w nich budzi.
Szukał akceptacji, szukał przebaczenia,
szukał na Ziemi swego przeznaczenia.
Idąc ulicą i rozglądając się dookoła,
widział ich spojrzenia, brali go za matoła.
Czy jego spodnie, jego ubiór był ważny?
Czy jego wygląd aż tak wszystkich drażnił?
Chciał od nich się odciąć, zostawić za sobą,
lekarze nazwali jego myśli psychiczną chorobą.
Uciekł od ludzi, zaszył się w lesie,
słuchał jak echo śpiew ptaków niesie.
Złapał za nóż, ostrzem do piersi przystawił,
gdyby nie żywi, on by się nie zabił!
Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Monika xxxxxxx
Najbardziej cenie sobie w życiu harmonię. W ślad za tym idzie zamiłowanie do spokoju i zgody. Wszelka złość i kłótnie ciążą mi niczym balast, więc dążye do łagodzenia konfliktów i do osiągnięcia kompromisu.Bardzo dobrze czuje się w bezpiecznym cieniu silniejszej osobowości, ale umiem także znakomicie stać na własnych nogach. I co najważniejsze - nie daje sobie w kaszę dmuchać! Czasem zbyt mało wymagam od ludzi, a własne sprawy osobiste spycham na dalszy plan. JesteM dziewczyną wrażliwą, o twórczej wyobraźni, a to, co robię, robię świetnie i osiągam swój cel.
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.