Miasto wkłada dziś swój najcieńszy płaszcz mgły, jakby bało się obudzić kamienie. Na Plantach liść spadł i od razu zapomniał, że należał do drzewa. Idę powoli pod kasztany świętej Anny, nikt mnie nie czeka, a jednak czuję, że ktoś po drugiej stronie ulicy liczy moje kroki — może to miasto, może ja sama sprzed dziesięciu lat.