to tylko zakłopotanie -
może wciąż obok do
nieuświadomienia zgrzeszam
powielaniem myśli -
w depozycie upalone westchnienie
zadrą nagina sumienie
ślepa wiara zastyga po
nieujarzmienie ...

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
to tylko zakłopotanie -
może wciąż obok do
nieuświadomienia zgrzeszam
powielaniem myśli -
w depozycie upalone westchnienie
zadrą nagina sumienie
ślepa wiara zastyga po
nieujarzmienie ...
Napisane przez
Z zawodu jestem księgową,pisząc przekazuję cząstkę siebie innym.I to jest fantastyczne
Dobre
4.00 na 6 (1 ocena)
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
wstrzasniete dusznosci przod, tyl, bezcialo. pajeczyna mysli zaplatanych ziemia prosi mnie o dotyk. lykam milosc rozcieplona laczy cieszenie mnie radosne slepy traf przede mna...
Nie wierzę już w boga co w ciszy Odpiszcza nam, towarzyszy Nie wierzę już w aniołów setki Zastepy słodkiej karetki Nie wierzę w srebro i złoto Co mieni sie chwalebnie ochoczo Aani...
...która to słabość wciąż budzi niepokój drąży emocje... gdy wygasa kolejna makieta ocalonych mitów ...w którym to więc przekonaniu logiczna matryca zaufania pęka zdziwieniem -...