O tej porze filozofia staje się kwestią czajnika: czy zagotować wodę jeszcze raz, czy pozwolić, żeby wystygła tak jak pozwoliliśmy wielu innym rzeczom. Kant nie miał tramwaju. Gdyby miał, nie napisałby trzech krytyk — napisałby jedną o tym, jak trudno wracać do domu, w którym nikt nie czeka, i jak łatwo mylić obowiązek ze światłem pozostawionym w przedpokoju.