Jak się tu dostałeś — pytam liścia jakby umiał odpowiadać czymkolwiek poza szumem. Przypłynął z alei, którą obsadzono w roku, gdy moja babcia wyszła za mąż po wojnie. Te same kasztany widziały mnie przy pierwszym dziecku za rękę z jego ojcem. Teraz, sama, chowam liść do kieszeni jakby to była wiadomość od kogoś, kto wreszcie nauczył się pisać krótko.