Zostawić ciepły dom pachnący słodkim kolorem mandarynek zawsze bliskie dłonie co kołysały nieporadne istnienie uśmiechniętą fotografię kilka prędkich listów i odejść od jednej...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Wszystkie utwory
Odkryj najnowsze publikacje z całej biblioteki Poetica.
Złoty spokój wieczności złamany międzyczasem zbyt późnych powrotów zaczekaniem ramion na znajome kształty niedokochane usta w kolejce po ciepło pieszczoty już tylko chłodne resztki...
Chciał być zwykłym człowiekiem zakochać się nieszczęśliwie wtulić w pięści smutek niedokochania i głośno milczeć przed konfesjonałem księżyca chciał zbiegać w beztroskim uśmiechu z...
W gotyku pięknie złożonych dłoni zamykasz ciszę modlitwy i drżysz w ciężkim niedoczekaniu kadzidła miodowym wzruszeniu świecy umiera świat wiotczeją oswojone kształty milknie teatr...
Wiotczeją oswojone kształty trafione tępym ostrzem czasu ryczy upośledzona cisza zażyna muzykę oddechów umyka prędkie wspomnienie w niepokój świętej półprawdy drżą zwietrzałe...
Nie potrafię kochać naprawdę więc zawsze obok serca ciepłe listy trafione pośpiechem wzruszenia herbaciane gesty bananowy uśmiech czysta chwila spotkania z deszczem w rozplecionych...
Gorzko smakuje popiół niechcianej samotności siłą odebrane ręce powietrze zranione ciszą i drżą współczuciem kałuże smutek pękniętego nieba płacze niemy ogród zasłuchaniem...
Wpadła w niedoczekane ramiona potoku moich marzeń by zdjąć wspomnienie burzy znad smutnych policzków opuszkami palców koić samotny oddech i w słodkim zapatrzeniu ukołysać niepokój...
Milczą oswojone miejsca pieszczota miękkich listów zasuszone wspomnienie wzruszonego klonu milczą głuche okna trafione strumykiem oddechów nagie parapety przytułek opuszczonych...
Pod wątłą kopułą samotnej parasolki schnie wysmukłe uczucie siłą odebrane kształty i w spłoszeniu kałuży milczą niezgrabnie miękkie profile uśmiechniętych oczu wbijam wzruszenie w...
Wracam do prostego stołu nakrytego światłem i modlitwą do kubka z jednym uchem obrazka z byle jakim świętym do uśmiechniętej fotografii co nigdy nie umarła i w serdecznym...
Mijam spóźniony smutek wylany strumykiem słowa skąpe zasłuchanie lasu lament trzech słoneczników i zbieram serdecznym ramieniem przeciągłe wzruszenie krzewu obijam puste miejsca...