Wiersze
budzik. okno. potem okno. czajnik — czasownik koniugowany przez parę. zdanie pojedyncze: kawa. zdanie złożone: kawa, a potem wszystko inne, co obiecałam zdążyć. współrzędnie: ja i...
000
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Wszystkie Wiersze
Wszystkie publikacje z kategorii Wiersze.
Poetica.pl to portal z wierszami polskich autorów — od klasycznej poezji lirycznej po współczesne formy. Czytaj wiersze miłosne, refleksyjne, humorystyczne i patriotyczne. Publikuj własną poezję i dziel się nią ze społecznością.
Wiersze
saudade — to nie tęsknota, to tęsknota, która się przyzwyczaiła. hygge — to nie przytulność, to przytulność umówiona na wtorek. polskie „no” — to nie zgoda, to cała konferencja...
000
Pan Stefan trzymał czas w małej szufladzie, Sprężynki, kółka, gwintowane milczenia. Nad warsztatem wisiał plakat z lat sześćdziesiątych I żarówka, co świeciła jakby z grzeczności....
608
Wiersze
Karta z czerwca trzydziestego dziewiątego, Pochylone „a”, skrzętne „ł”, Ktoś pisał w pośpiechu i z nadzieją — Dwie rzeczy, które wtedy chodziły w parze. Dziś pod szkłem, z numerem...
000
Wiersze
Gazowa latarnia — świadek upór tli, Choć wszyscy już zgodzili się na elektryczność. Idzie latarnik, nazwisko ma zwykłe, A pracę, której nikt mu nie zazdrości. Płomień zapala się...
000
Wiersze
Na Ostrów Tumskim mgła o szarej porze I wiatr, co niesie dzwon po Odrze nisko, Patrzę, jak światło kreśli na kamieniu Kształt, który wieki szlifowały w łzie. Ta katedra — uparta...
000
Wiersze
Morze oddaje tylko to, co już nie jest potrzebne żywym. Butelkę bez listu, rękawicę żeglarza z ’84, kawałek drewna wygładzony jak modlitwa powtarzana przez lata. A czasem słowo —...
000
Wiersze
Jak się tu dostałeś — pytam liścia jakby umiał odpowiadać czymkolwiek poza szumem. Przypłynął z alei, którą obsadzono w roku, gdy moja babcia wyszła za mąż po wojnie. Te same...
000
Wiersze
Mówią, że światło latarni nie należy do nikogo. Nieprawda — należy do tych, którzy wracają. Szłam molem tej zimy, kiedy zmarła mama. Latarnia miała jedyną rację, jaką wtedy...
000
Wiersze
Morze nie pamięta ludzi — pamięta sól. Dlatego zostawiamy mu naskórek, łzy, odciski palców na szybach pensjonatów. Kiedy wracam do Gdańska po trzech latach, portowa latarnia nadal...
000